هر چند اين كار ، موجب فشار بر ياران نزديكت شود ، و سنگينى اين راه را بخاطر سرانجام ستوده آن تحمل كن ، و هرگاه رعايا نسبت به تو گمان بد ببرند ، افشاگرى كن ! و عذر خويش را در مورد آنچه موجب بدبينى شده آشكارا با آنان در ميان گذار ، و با صراحت بدبينى آنها را از خود بر طرف ساز ، چه اين كه اين گونه صراحت ، موجب تربيت اخلاقى تو ، و ارفاق و ملاطفت براى رعيت است و اين بيان عذر ، تو را به مقصودت در وادارساختن آنها به حق مىرساند . هرگز صلحى را كه از جانب دشمن پيشنهاد مىشود و رضاى خدا در آن است رد مكن ، كه در صلح براى سپاهت آسايش و تجديد نيرو ، و براى خودت آرامش از هم و غمها ، و براى ملتت امنيت است . اما زنهار ! زنهار ! سخت از دشمنت پس از بستن پيمان صلح بر حذر باش ! چرا كه دشمن گاهى نزديك مىشود كه غافلگير سازد ، بنا بر اين دور انديشى را به كار گير ، و در اين موارد روح خوش - بينى را كنار بگذار ، اگر پيمانى بين تو و دشمنت بسته شد ، و يا تعهد پناه دادن را به او دادى ، جامه وفاء را بر عهد خويش بپوشان ، و تعهدات خود را محترم بشمار ! و جان خود را سپر تعهدات خويش قرار ده ! زيرا هيچيك از فرائض الهى نيست كه همچون وفاى بعهد و پيمان ، مردم جهان با تمام اختلافاتى كه دارند ، نسبت به آن اين چنين اتفاق نظر داشته باشند حتى مشركان زمان جاهليت ، علاوه بر مسلمانان ، آن را مراعات مىكردند . چرا كه عواقب پيمان شكنى را آزموده بودند . بنا بر اين هرگز پيمان شكنى مكن ، و در عهد خود خيانت روا مدار ، و دشمنت را مفريب ، زيرا غير از شخص جاهل و شقى ، كسى گستاخى بر خداوند را روا نمىدارد . خداوند عهد و پيمانى را كه با نام او منعقد مىشود با رحمت خود مايهء آسايش بندگان ، و حريم امنى برايشان قرار داده تا به آن پناه برند . . .